Degelijk, degelijker, degelijkst.....en daarna komt mijn huisgenote....
Ik ben best chaotisch.....Opruimen is niet een van mijn favoriete bezigheden. Dat verklaart misschien het slagveld op mijn eettafel slash bureau. (in een studentenkamer blijft het behelpen....) Eigenlijk zijn alle 15 vierkante meters die ik tot mijn beschikking heb inmiddels veranderd in een slagveld. Als waar chaoot weet ik natuurlijk wel waar alles ligt...ongeveer....
Wat moet je als chaoot niet als huisgenote hebben? Juistem, de meest degelijke doos die er bestaat. En mijn huisbaas dacht daar net iets anders over. Hij importeerde rechtstreeks vanuit Groningen mijn grootste tegenpool om samen met mij de toko te delen. Een heuse Martha Stewart II.
De eerste maanden dat ze naast me kwam wonen deed ik nog mijn best. "Goedemorgen, alles goed? Bevalt het een beetje in Utrecht?" En wat krijg je dan als verhaal, "Nou goh, tja het is wel moeilijk...... bladibladibla....... Ik mis mijn vriend zo, die zit nog helemaal daar.....bladibladibla.....En een nieuwe baan, tja het is allemaal wennen....." (Mijn excuses voor het bladibladibla, maar ik kon me meestal niet lang genoeg concentreren op dat jankerige Groningse toontje van haar in de vroege ochtend om daadwerkelijk alles te begrijpen wat ze zei....)
Nadat ik eenmaal een blik in haar kamer geworpen had wist ik dat ik een probleem had. Een groot probleem. Het ziet er hiernaast uit alsof ze de hele dag met een dustbuster door haar kamer kruipt. Geen stofje te zien. Maar ook geen voorwerp op een onverwachte plaats. Zelfs haar boeken in de kast staan op grootte gesorteerd. Als ze gegeten heeft staat ze met de laatste hap in haar mond de afwas al te doen. Dit terwijl ik niet zo'n afwasser ben, en dat is voorzichtig uitgedrukt... Echt bang werd ik van haar toen ik haar was zag. Witte en gekleurde was keurig gescheiden (ik voel me zooooo rebels) maar hier komt het ergste: al haar ondergoed is hetzelfde! Echtwaar! Een stuk of zeven exact hetzelfde ondergoed hangt er op het wasrek, exact hetzelfde!Ze heeft zeven keurige witte onderbroeken en zeven keurige witte BH's. Niets sexy ondergoed, niets! In de vier maanden dat ze hier nu woont heb ik nog nooit iets anders aan de lijn zien hangen!
Eerst voelde ik me erg rebels naast haar, maar inmiddels erger ik me aan alles wat ze doet, haar stipte ochtendritme, de voorgesmeerde boterhammen in een boterhamzakje in de koelkast, de vraag of ik de bas van mijn stereo voortaan uit wilde zetten, want dat hoort ze, en dan dat vreselijke gejengel van haar met al haar Groningse logees. (die komen namelijk ieder weekend over de vloer hier omdat ze zo eenzaam is.....) Dan praten ze Gronings of Fries, ik hoor geen verschil (is dat er trouwens?) maar dan ook heel erg hard, op zaterdag en zondagochtend! Als nachtmens is dat niet erg prettig wakkerworden kan ik je vertellen. En dan hebben we nog haar vriend! Ik kan beter zeggen, mijn part time huisgenoot. Laat ik het zo zeggen, ze passen perfect bij elkaar. Oerdegelijk en saai meets de Koningin van de Degelijkheid. En ik hoop eerlijk gezegd dat ze snel gaan trouwen en teruggaan naar Groningen. (of Friesland, dat weet ik nog steeds niet)
Heeft iemand een suggestie hoe ik hem zover kan krijgen om haar ten huwelijk te vragen?
9:42:21 PM 
|
